Log in met je e-mailadres en je wachtwoord.

 

Joke en haar (bijna) vrouw kunnen geen kinderen krijgen. In deze blog vraagt ze begrip voor deze situatie. 'Dat kwetsbare geheim van een nieuw leven dat ontstaat in de intimiteit van twee geliefden, zullen wij nooit kennen.'

Mijn vrouw en ik kunnen geen kinderen krijgen. Nogal logisch in jouw situatie, zal je misschien denken, maar ik hoorde deze woorden pas van een man. Achter deze woorden schuilde een diepe laag van gebeurtenissen en emoties. Ziekenhuizen, hormonen, verwachtingen en teleurstellingen. Met uiteindelijk die uitspraak. Mijn vrouw en ik kunnen geen kinderen krijgen. Het lijkt me ontzettend heftig als je dat wel heel graag wilt. Zoveel mensen om je heen die ze wel hebben, en de vragen of suggesties van mensen die niet weten dat je onvruchtbaar bent. Een verschrikkelijk feit waar je langzaam aan moet wennen om het een plaats te kunnen geven. Daarna komen misschien andere opties. Adopteren, pleegkinderen, of je leven anders en met nieuwe verwachtingen inrichten.

Mijn (bijna)vrouw en ik kunnen ook geen kinderen krijgen. Als ik met anderen hierover praat is het vaak als antwoord op de vraag: ‘gaan jullie dan ook voor kinderen?’ Als ik dan antwoord met het feit dat wij geen kinderen kunnen krijgen, word ik vaak raar aangekeken.

Maar ik merk dat ik moet verwerken dat het op de natuurlijke manier niet gaat. Ook al stond dat al vast vanaf onze eerste zoen en is er geen dokter die mij hoeft te vertellen: ‘het gaat echt niet’. We kunnen niet ‘stoppen met proberen’, want we kunnen niet eens beginnen. Dat kwetsbare geheim van een nieuw leven dat ontstaat in de intimiteit van twee geliefden, zullen wij nooit kennen. Zo eens in de zoveel tijd sta ik hier weer eens bij stil. En ik merk dat dat me zelden lukt zonder tranen.

Soms denk ik dat ik gek ben. We leven toch in 2016? Alles is toch mogelijk? Er zijn toch opties? Dat zijn zo’n beetje de opmerkingen die ik erover krijg. Ik snap het ook wel, er is van alles mogelijk. Maar vandaag wil ik heel graag een klein beetje begrip vragen voor het feit dat ik het moeilijk vind dat mijn vrouw en ik geen kinderen kunnen krijgen. En ik weet dat onze verwachtingen op dit punt veel minder hoog zijn geweest dan sommige hetero’s die onvruchtbaar blijken. Maar ik weet ook dat niemand tegen hen gelijk zal zeggen: ‘o joh, maar dat is anno 2016 toch helemaal geen probleem, dan neem je toch gewoon een donor?' En ik wil heel graag dat die opmerking ook in onze situatie best lomp is. Omdat er achter onvruchtbaarheid verdriet schuilt. Zelfs bij ons.

Gepubliceerd: 28 april 2016
Joke Drewes

Ik ben een HBO-theologe die meer van vragen dan antwoorden houdt. Geloof in hoop en liefde. Ik houd van lezen, schrijven en gezelligheid en hoop je in deze blog een beetje mee te nemen in mijn leventje!


Ben je lid/kennismaker van CHJC? Dan kun je reageren op de blogs én andermans reacties lezen. Log daarom in met je e-mailadres en wachtwoord.
Klik hier om in te loggen

0
0
0
s2sdefault

Colofon

© 2018 auteursrechten beschermd

CHJC vereniging van christelijke homo's lesbiennes en biseksuelen
Postbus 14722
1001 LE Amsterdam
infolijn: 06-53234516
IBAN NL55 TRIO 0197746934
t.n.v. CHJC te Goes
Geregistreerd als vereniging bij de Kamer van Koophandel onder nummer 40536702

fotoverantwoording

Volg CHJC op ...

 

web design: